Ik ben Johnny. Noem me maar Sjonnie.

Categorie: Actualiteit

Leerkrachten en hun povere algemene kennis

Nee, ik ga er geen spotrede van maken. Dat is op Twitter en Facebook vandaag al genoeg gebeurd. (Ik wil wel even de jongedame op Twitter aanhalen, leerkracht zijnde, die zichzelf wilde verdedigen, door te zeggen dat ze “alvast slimmer was als de journalist van Knack” [sic]. Nja. FAIL.) Nee, ik wil graag even inpikken op het bericht van Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet, deze namiddag in de krant. Hij zegt “niet verbaasd te zijn” met het feit dat leraars in opleiding weinig weten van de rest van de wereld. “Mensen zijn gewoon minder bezig met politiek en bordmeer met filmsterren.” Say what? Hij zegt verder ook dat er sprake is van gedeelde verantwoordelijkheid. De media en ouders moeten maar wat meer bezig zijn over economie en politiek, en minder over entertainment.

Laat ons dus alles met de paplepel ingeven. Laat ons vooral geen initiatief verwachten van mensen, die ervoor kozen om hun leven of althans hun carrière te wijden aan het bijbrengen van cultuur, wetenschap, taal, etc aan jongeren.

Ben ik de enige die dat een beetje dubbel vind?

Ik mag toch wel hopen dat als ik ooit kinderen heb, ze een leraar hebben die verder kijkt dan alleen maar zijn of haar boeken. Wij noemden dat in onze tijd trouwens een “vakidioot“. Daar werd mee gelachen. Hoe triest is het niet dat leerkrachten alleen maar zouden moeten volgens het boekje lesgeven? De boeiendste leerkrachten vond ik degene die hun les begonnen met iets uit de actualiteit: zij deden moeite om dingen te kaderen. Zo krijg je studenten met een brede geest.

Soit. Ik word er zowaar een beetje boos om!

Teveel gekke mensen op de wereld…

BreivikJa mannen, ik weet het, dat gaan hier al twee blogberichten worden die dienen om te klagen, maar er gebeurt ook zo verdomd veel in de wereld waar je je aan kan ergeren he? Vandaag was de slotdag op het proces van die geschifte Anders Breivik. Je zou denken dat die intussen toch wel tot inkeer zou zijn gekomen? Niets van dat. Het was nodig, voor het Noorse volk. Ergens voor de aanvang van het EK zag ik naar Vranckx, en daar ging het over racisme in Polen en Oekraïne. Daar kan je als anderskleurig medemens ook maar beter wegblijven zo blijkt, want daar zitten organisaties die je gewoon op straat zo de schedel zouden inslaan – ze zijn er zelfs voor aan’t oefenen.

Ik wil nu niet de held uithangen, maar is iedereen al vergeten wat er gebeurd is in 40 – 45? Pas op, het moet ook niet te gek worden, want van verhalen zoals dat van die Belkacem gaat mijn haar ook recht op mijn armen staan, en wat daar in Syrië gebeurt is pure waanzin (daar zitten ze nog in de Middeleeuwen denk ik), maar al dat racisme en die onverdraagzaamheid, dat kàn toch tot niets goed leiden?

Ik denk soms toch echt dat dat nog wel eens moet escaleren. Die Breivik was in zijn eentje en die heeft al een aanzienlijke hoeveelheid hulpeloze slachtoffers gemaakt. Wat moet dat zijn als zo’n groepering zich eens deftig organiseert? Het baart me zorgen, ik kan er niet aan doen.

Horror bij het ontbijt…

Even serieus nu. Het was me de ochtend wel. Ik stond vanochtend op, een beetje suf, want ik had twee dagen verlof genomen en het was voor mij dus een beetje maandag. Douche genomen, naar beneden gegaan voor een ontbijtje en de tv opgezet – da’s bij mij redelijk standaard. Meestal is er niet veel, maar vandaag was het een extra uitzending van het nieuws – en dan weet je al dat het niet veel goeds kan zijn…

kruisBusramp met schoolkinderen uit Heverlee en Lommel op terugweg van een skivakantie in Zwitserland. Twaalfjarigen en enkele begeleiders. Meer dan twintig doden, waaronder het merendeel kinderen, dus. En dan de beelden van die bus… Er bleef van de hele voorkant niets over, niets! Moet een verschrikkelijke klap zijn geweest… En die arme dutskes, hoe vreselijk… Misschien nog een geluk dat er geen brand is uitgebroken, dacht ik onmiddellijk. Er zijn overlevenden, weliswaar gewond, maar goed. Zij gaan terug naar hun ouders, met een tragedie die ze zullen moeten verwerken, maar ze gaan terug naar huis. Voor die anderen is er geen hoop meer…

Mijn medeleven gaat echt uit naar de ouders. Wat een ramp. Hopelijk vinden ze steun en troost bij mensen in hun omgeving. En hopelijk laat de media hen ook met rust. Hoewel ze natuurlijk verslag moeten uitbrengen, blijf ik het bij zo’n gebeurtenissen altijd wel een beetje ramptoerisme vinden…

Een donkere dag voor ons land. Ik krijg het er koud van.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén